Ik vertelde hun, dat in welke groep ik ook verkeer er altijd wel iemand bij is die gescheiden is. Maar niet in ons bijzondere en al jarenlange vriendenclubje. Ik zag de raderen draaien en ze denken, daar heeft die Arnie een punt en hij heeft gelijk. Tal van voorbeelden binnen ons aller kennissenkring volgden. Dat moeten wij thuis eens vertellen, maar direct vroegen wij ons ook af hoe dat zo zou kunnen komen. Zijn wij zo gemakkelijk en toegeeflijk of zijn onze echtgenotes dat? Wij moeten het wel zo goed hebben dat wij thuis komen eten, wij worden verwend. Je kent vast wel die uitdrukking, het gras lijkt bij de buren altijd groener, maar is dat ook zo? Na een paar jaar is ook een nieuwe relatie weer normaal. Moet je dan weer van provider overstappen? Er zijn mannen en vrouwen die dat doen, maar niet in ons vriendenclubje. Een huwelijk doe je samen en je moet met elkaar blijven praten, dingen ondernemen en er voor elkaar zijn, ook op moeilijke momenten.
Wij hebben stuk voor stuk lieve, mooie en bijzondere vrouwen die ons ook nog eens altijd gesteund hebben en ons de ruimte hebben gegeven bij de ontwikkeling in onze carrières. Zij waren er altijd en hebben zichzelf weggecijferd voor het hele gezin. Mijn directeur vertelde mij zo’n veertig jaar geleden eens, wat ik aan jou zo waardeer is dat je jouw gezin altijd op één hebt staan. Had ik dat ook maar gedaan. Mijn antwoord was, ja, ik kan namelijk wel zonder mijn werk maar niet zonder mijn gezin.
Wij vijven zijn net zo divers als de rassen van onze zes honden; te weten een Franse buldog, een Hongaarse Vizsla draadhaar, een Engelse setter, twee Italiaanse Bracchi en een Jack Russel. Allemaal hebben ze hun eigen karakter maar samen kunnen zij en wij door één deur. Tijdens onze wandelingen vliegen de plagerijen en kwinkslagen dan ook over en weer en worden alle wereldproblemen besproken en opgelost. Als Brabander en PSV-fan heb ik het nogal eens te verduren van de plaagstoten van onze twee FC-Utrecht-fans, al zijn deze het laatste jaar opvallend rustig. Het verlies van PSV met 2-1 van Volendam dit weekend ten spijt. Utrecht won uit tegen Groningen met 2-1 en dus krijgen zij weer hoop. Verder hebben we het over onze kinderen en kleinkinderen, hobby’s als varen met de boot, fietsen, vissen, honkbal, tennis en uiteraard F1 autoraces met Max Verstappen, waar we allemaal fan van zijn. Bij een van ons moet je op zondagmorgen niet vertellen wat de startopstelling is, want hij kijkt ’s morgens altijd eerst de kwalificaties terug. Hij kan aardig chagrijnig worden als je ook maar de vraag stelt, weet je dat Max…… Dan horen wij, dat wil ik niet weten! Ja, wij zijn me er een stel. Kwajongens vanaf vijftig tot ruim tachtig jaar oud.
Anekdote
Ruim zestig jaar geleden woonden wij in Enschede waar mijn ouders een klusjesman hadden die niet getrouwd was. Op de vraag van mijn moeder waarom antwoordde de man, als ik trouw is mijn gulden nog maar een kwartje waard. Ik heb overigens een vriend die nooit getrouwd is geweest en zal hem eens vragen of dat de reden is. En ja, ook hij is niet gescheiden. Scheiden doet immers lijden.
Ik sluit af met een legendarische uitspraak van Herman Finkers. “Ik ben niet getrouwd, mijn schoonouders konden geen kinderen krijgen”.
Wat is Zeist toch mooi en wat is het fijn om in ons dorp met zoveel vriendschap te mogen wonen.
Arnie Della Rosa
Reageren op een verhaal? Plaats je naam en emailadres bij je reactie zodat ik deze eventueel kan beantwoorden. Wil je niets missen en een automatisch bericht ontvangen bij een nieuw verhaal? Stuur een email naar avanr1956@gmail.com en ik neem je in de verzendlijst op.
Je kunt mijn wandelverhalen lezen op https://www.als-bomen-en-stenen-konden-praten.com maar ook samen met de columns van andere Zeister columnisten op https://www.zeistermagazine.nl